dinsdag, 20 december 2016 15:05

Tentoonstelling Bound to the Ground

Vlaardingen - Fotograaf Esther Hessing en tekstschrijver Sophieke Thurmer zijn een aantal keer naar de Tsjernobyl Exclusion Zone en Slavutych geweest. In Bound to the Ground – een tentoonstelling en een boek - nemen ze je mee naar een wereld die onbewoonbaar lijkt, maar prachtig, ongerept en schitterend groen is.

In de Exclusion Zone van Tsjernobyl is geen leven mogelijk. Het is een verboden gebied, de grond is tot op de dag van vandaag nog ernstig besmet, het is er niet veilig. Toch is het gebied permanent bewoond door ca. 140 Samosely of Selfsettlers. Ook reizen elke dag zo’n 2000 mensen van de stad Slavutych naar Tsjernobyl om daar te werken in en om de kerncentrale.

Esther en Sophieke hebben het verhaal vast gelegd van een wereld die over 10 jaar misschien niet meer bestaat. Ze laten de schoonheid van de Exclusion Zone zien en hebben in beeld vastgelegd hoe de Samosely en de bewoners van Slavutych nu leven.

Ze delen in Bound to the Ground de verhalen van de bijzondere mensen die ze ontmoet hebben en vertellen van de band die deze mensen hebben met hun geboortegrond. En ze verhalen van de helden die in de kerncentrale werken of onderzoek doen naar de invloed van 30 jaar straling op het gebied. Deze mensen zorgen er dagelijks voor dat de enorme hoeveelheid nucleair afval veilig opgeslagen blijft, en houden de rest van Europa veilig voor een nucleaire ramp.

Op 10 februari wordt de tentoonstelling in Kade 40 geopend. Iedereen is van harte welkom!

Tentoonstelling en boek zijn mede mogelijk gemaakt door Het Nutshuis, Den Haag.

Grootste kernramp in Europa

Op 26 april 1986 gaat een test in reactor 4 van de kerncentrale van Tsjernobyl volledig mis. De grootste kernramp tot dan toe is een feit. Na twee dagen start de evacuatie van Pripyat waar de werknemers van de centrale wonen. Later volgen zo’n 90 dorpen in een omtrek van 30 km rondom de kerncentrale, het gebied dat sinds die tijd de Exclusion Zone heet.

Terwijl de evacuatie van het gebied – dorp voor dorp - in 1986 in volle gang is, trekken de eerste bewoners weer terug naar hun oude huizen. Een groot deel kan en wil niet wennen aan de nieuwe situatie. Ze willen wonen op hun geboortegrond, bij de graven van hun voorouders en overleden kinderen. Ze willen niet inwonen bij verre familieleden. Niet hun leven slijten in woonkazernes of ter beschikking gestelde flatgebouwen in Kiev. Zo’n 2000 bewoners keren terug naar hun huizen binnen de Exclusion Zone.

Ook de bewoners van Pripyat worden geëvacueerd. Deze bewoners kwamen uit alle delen van de Sovjet Unie om te werken in de kerncentrale van Tsjernobyl. Na de ramp verspreiden zij zich weer over de Sovjet Unie om bij familie te wonen en in andere kerncentrales te werken. Maar als twee jaar na de ramp de nieuwe Stad van de Toekomst - Slavutych klaar is, keren zij weer terug naar de regio. Hier hebben ze werk en kunnen ze hun kinderen ‘veilig’ groot brengen. Hier voelen zij zich verbonden met de grond waar ze zelf opgroeiden.

Maar wat is de toekomst voor babushka’s in de Exclusion Zone en van de inwoners van Slavutych? In de zone worden de babushka’s steeds ouder en er vestigen zich geen nieuwe mensen. Hun verhalen en herinneringen zullen dus gaan verstommen. Over 10 jaar zijn de dorpen en moestuinen overwoekerd.

Voor de bewoners van Slavutych is er alleen maar werk in de kerncentrale. Als de New Safe Confinement, de nieuwe bescherming voor reactor 4 af is, is er dan nog werk? Of wordt Slavutych, net als Pripyat een spookstad?

Tentoonstelling Bound to the Ground

Advertentie